230. Bertanya 'berapa kecil' (sekarang)

Bertanya 'berapa kecil' (sekarang)

Bertanya 'berapa kecil' (sekarang) bermaksud bertanya 'berapa kecil' dimana hal yang ditanya itu (kecil) ujud pada masa sekarang.

Dalam bahasa Inggeris, bertanya 'berapa kecil' ialah 'how small'.

Dalam bahasa Inggeris, salah satu struktur berikut boleh digunakan untuk bertanya 'berapa kecil' (sekarang) :

How small + am + (objek) + ('non-verb') ...
How small + is + (objek) + ('non-verb') ...
How small + are + (objek) + ('non-verb') ...
How small + has + (objek) + ('past participle') ...
How small + have + (objek) + ('past participle') ...
How small + do + (objek) + ('verb') ...
How small + does + (objek) + ('verb') ...
How small + shall + (objek) + ('verb') ...
How small + will + (objek) + ('verb') ...
How small + can + (objek) + ('verb') ...

Contoh :

English	Melayu
How small am I ?	Berapa kecilkah (sekarang) saya ?
How small is your room ?	Berapa kecilkah (sekarang) bilik awak ?
How small are their rooms ?	Berapa kecilkah (sekarang) bilik-bilik mereka ?
How small has it become ?	Berapa kecilkah ia (sekarang) sudah jadi ?
How small have they become ?	Berapa kecilkah mereka (sekarang) sudah jadi ?
How small do they make ?	Berapa kecilkah mereka (sekarang biasanya) buat ?
How small does she make ?	Berapa kecilkah dia (sekarang biasanya) buat ?
How small shall you make ?	Berapa kecilkah awak seharusnya (sekarang) buat ?
How small will you make ?	Berapa kecilkah awak akan (sekarang) buat ?
How small can you make ?	Berapa kecilkah awak boleh (sekarang) buat ?

Catitan :

- Dalam bentuk soalan, 'verb' (perbuatan) hendaklah dieja dalam bentuk 'infinitive' (ejaan dasar).
- 'Past participle' hanya boleh dibina dari 'verb'.
- Perkataan 'am' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'am' digunakan jika objek ialah ' I '.
- Perkataan 'am' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'am' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'is' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'is' digunakan jika objek lalah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'is' menunjukkan masa 'present tense'. - Perkataan 'is' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'are' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'are' digunakan jika objek ialah 'you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'are' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'are' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'do' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'do' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'do' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'do' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'does' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'does' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'does' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'does' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'has' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'has' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'have' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'have' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'shall' bermakna sepatutnya digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'will' bermakna akan digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'can' bermakna boleh digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.