242. Bertanya 'berapa lemah' (sekarang)

Bertanya 'berapa lemah' (sekarang)

Bertanya 'berapa lemah' (sekarang) bermaksud bertanya 'berapa lemah' dimana hal yang ditanya itu (lemah) ujud pada masa sekarang.

Dalam bahasa Inggeris, bertanya 'berapa lemah' ialah 'how weak'.

Dalam bahasa Jnggeris, salah satu struktur berikut boleh digunakan untuk bertanya 'berapa lemah' (sekarang) :

How weak + am + (objek) + ('non-verb') ...
How weak + is + (objek) + ('non-verb') ...
How weak + are + (objek) + ('non-verb') ...
How weak + has + (objek) + ('past participle') ...
How weak + have + (objek) + ('past participle') ...
How weak + do + (objek) + ('verb') ...
How weak + does + (objek) + ('verb') ...
How weak + shall + (objek) + ('verb') ...
How weak + will + (objek) + ('verb') ...
How weak + can + (objek) + ('verb') ...

Contoh :

English	Melayu
How weak am I ?	Berapa lemahkah saya ?
How weak is your house's foundation ?	Berapa lemahkah asas-asas rumah awak ?
How weak are their houses'foundations ?	Berapa lemahkah asas-asas rumah mereka ?
How weak has he walked ?	Berapa lemahkah dia sudah berjalan ?
How weak have we performed ?	Berapa lemahkah kita sudah membuat persembahan ?
How weak do they play ?	Berapa lemahkah mereka mereka bermain ?
How weak does she hit ?	Berapa lemahkan dia pukul ?
How weak shall you hit ?	Berapa lemahkah awak sepatutnya pukul ?
How weak will you hit ?	Berapa lemahkah awak akan pukul ?
How weak can you hit ?	Berapa lemahkah awak boleh pukul ?

Catitan :

- Dalam bentuk soalan, 'verb' (perbuatan) hendaklah dieja dalam bentuk 'infinitive' (ejaan dasar).
- 'Past participle' hanya boleh dibina dari 'verb'.
- Dalam sesetengah kamus, 'past participle' biasanya ditanda dengan 'pp'.
- Perkataan 'am' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'am' digunakan jika objek ialah ' I '.
- Perkataan 'am' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'am' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'is' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'is' digunakan jika objek lalah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'is' menunjukkan masa 'present tense'. - Perkataan 'is' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'are' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'are' digunakan jika objek ialah 'you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'are' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'are' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'do' sesuai bermaksud biasanya/lazimnya.
- Perkataan 'do' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'do' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'do' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'does' sesuai bermaksud biasanya/lazimnya.
- Perkataan 'does' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'does' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'does' digunakan bagi 'verb'.

- Dalam kombinasi perkataan 'has' + ('past participle'), perkataan 'has' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'has' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Dalam kombinasi perkataan 'have' + ('past participle'), perkataan 'have' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'have' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'shall' bermakna sepatutnya digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'will' bermakna akan digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'can' bermakna boleh digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.