233. Bertanya 'berapa pendek' (sekarang)

Bertanya 'berapa pendek' (sekarang)

Bertanya 'berapa pendek' (sekarang) bermaksud bertanya 'berapa pendek' dimana hal yang ditanya itu dianggap ujud pada masa sekarang atau tempoh masa sekarang.

Dalam bahasa Inggeris, perkataan 'how' boleh bermakna berapa atau bagaimana.

Pertanyaan 'berapa pendek' (sekarang) dalam bahasa Inggerus boleh digunakan dalam salah satu struktur berikut :

How short + am + (objek) + ('non-verb') ...
How short + is + (objek) + ('non-verb') ...
How short + are + (objek) + ('non-verb') ...
How short + has + (objek) + ('past participle') ...
How short + have + (objek) + ('past participle') ...
How short + do + (objek) + ('verb') ...
How short + does + (objek) + ('verb') ...
How short + shall + (objek) + ('verb') ...
How short + will + (objek) + ('verb') ...
How short + can + (objek) + ('verb') ...

Contoh :

English	Melayu
How short am I ?	Berapa pendekkah saya ?
How short is your house to my house ?	Berapa dekat rumah saya dari rumah awak ?
How short are their houses to our houses ?	Berapa dekat rumah-rumah mereka dari rumah kita ?
How short has he travelled ?	Berapa pendek dia sudah berjalan ?
How short have we travelled ?	Berapa pendek kita sudah berjalan ?
How short do they swim ?	Berapa pendek mereka berenang ?
How short does she swim ?	Berapa pendek dia berenang ?
How short shall you swim ?	Berapa pendek mereka seharusnya berenang ?
How short will you swim ?	Berapa pendek awak akan berenang ?
How short can you swim ?	Berapa pendek awak boleh berenang ?

Catitan :

- Dalam bentuk soalan, 'verb' (perbuatan) hendaklah dieja dalam bentuk 'infinitive' (ejaan dasar).
- 'Past participle' hanya boleh dibina dari 'verb'.
- Dalam sesetengah kamus, 'past participle' biasanya ditanda dengan 'pp'.
- Perkataan 'am' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'am' digunakan jika objek ialah ' I '.
- Perkataan 'am' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'am' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'is' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'is' digunakan jika objek lalah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'is' menunjukkan masa 'present tense'. - Perkataan 'is' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'are' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'are' digunakan jika objek ialah 'you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'are' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'are' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'do' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'do' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'do' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'do' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'does' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'does' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'does' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'does' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'has' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'has' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'have' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'have' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'shall' bermakna sepatutnya digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'will' bermakna akan digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'can' bermakna boleh digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.