248. Bertanya 'berapa teruk' (sekarang)

Bertanya 'berapa teruk' (sekarang)

Bertanya 'berapa teruk' (sekarang) bermaksud bertanya 'berapa teruk' dimana hal yang ditanya itu ujud pada masa sekarang atau tempoh masa sekarang.

Bertanya 'berapa teruk' dalam bahasa Inggeris ialah 'how bad'.

Bertanya 'berapa teruk' (sekarang) dalam bahasa Inggeris boleh dilakukan dalam salah satu struktur berikut :

How bad + am + (objek) + ('non-verb') ...
How bad + is + (objek) + ('non-verb') ...
How bad + are + (objek) + ('non-verb') ...
How bad + has + (objek) + ('past participle') ...
How bad + have + (objek) + ('past participle') ...
How bad + do + (objek) + ('verb') ...
How bad + does + (objek) + ('verb') ...
How bad + shall + (objek) + ('verb') ...
How bad + will + (objek) + ('verb') ...
How bad + can + (objek) + ('verb') ...

Contoh :

English	Melayu
How bad am I ?	Berapa terukkah saya ?
How bad is your house after the cyclone ?	Berapa terukkah rumah rumah awak selepas puting beliung itu ?
How bad are their houses after the flood ?	Berapa terukkah rumah-rumah mereka selepas banjir itu ?
How bad has he performed ?	Berapa terukkah dia sudah persembahkan ?
How bad have we performed ?	Berapa terukkah kita sudah persembahkan ?
How bad do they do ?	Berapa terukkah mereka buat ?
How bad does she do ?	Berapa terukkah dia buat ?
How bad shall you do ?	Berapa terukkah awak seharusnya buat ?
How bad will you do ?	Berapa terukkah awak akan buat ?
How bad can you do ?	Berapa terukkah awak boleh buat ?

Catitan :

- Dalam bentuk soalan, 'verb' (perbuatan) hendaklah dieja dalam bentuk 'infinitive' (ejaan dasar).
- 'Past participle' hanya boleh dibina dari 'verb'.
- Dalam sesetengah kamus, 'past participle' biasanya ditanda dengan 'pp'.
- Perkataan 'am' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'am' digunakan jika objek ialah ' I '.
- Perkataan 'am' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'am' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'is' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'is' digunakan jika objek lalah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'is' menunjukkan masa 'present tense'. - Perkataan 'is' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'are' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'are' digunakan jika objek ialah 'you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'are' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'are' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'do' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'do' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'do' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'do' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'does' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'does' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'does' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'does' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'has' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'has' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'have' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'have' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'shall' bermakna sepatutnya digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'will' bermakna akan digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'can' bermakna boleh digunakan bagi semua objek, menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.