254. Bertanya 'berapa tinggi' (sekarang)

Bertanya 'berapa tinggi' (sekarang)

Bertanya 'berapa tinggi' (sekarang) bermaksud bertanya 'berapa tinggi' dimana hal yang ditanya itu (tinggi) dianggap ujud pada masa sekarang atau tempoh masa sekarang.

Dalam bahasa Inggeris, 'berapa tinggi' ialah 'how tall'.

Bertanya 'berapa tinggi' (sekarang), dalam bahasa Inggeris, boleh dilakukan dalam salah satu struktur berikut :

How tall + am + (objek) + ('non-verb') ...
How tall + is + (objek) + ('non-verb') ...
How tall + are + (objek) + ('non-verb') ...
How tall + has + (objek) + ('past participle') ...
How tall + have + (objek) + ('past participle') ...
How tall + do + (objek) + ('verb') ...
How tall + does + (objek) + ('verb') ...
How tall + shall + (objek) + ('verb') ...
How tall + will + (objek) + ('verb') ...
How tall + can + (objek) + ('verb') ...

Contoh :

English	Melayu
How tall am I ?	Berapa tinggikah saya ?
How tall is the tree ?	Berapa tinggikah pokok itu ?
How tall are those trees ?	Berapa tinggikah pokok-pokok itu ?
How tall has he climbed ?	Berapa tinggikah dia sudah memanjat ?
How tall have we climbed ?	Berapa tinggikah kita sudah memanjat ?
How tall do they climb ?	Berapa tinggikah mereka memanjat ?
How tall does she climb ?	Berapa tinggikah dia memanjat ?
How tall shall you climb ?	Berapa tinggikah awak seharusnya memanjat ?
How tall will you climb ?	Berapa tinggikah awak akan memanjat ?
How tall can you climb ?	Berapa tinggikah awak boleh memanjat ?

Catitan :

- Dalam bentuk soalan, 'verb' (perbuatan) hendaklah dieja dalam bentuk 'infinitive' (ejaan dasar).
- 'Past participle' hanya boleh dibina dari 'verb'.
- Dalam sesetengah kamus, 'past participle' biasanya ditanda dengan 'pp'.
- Perkataan 'am' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'am' digunakan jika objek ialah ' I '.
- Perkataan 'am' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'am' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'is' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'is' digunakan jika objek lalah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'is' menunjukkan masa 'present tense'. - Perkataan 'is' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'are' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'are' digunakan jika objek ialah 'you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'are' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'are' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'do' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'do' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'do' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'do' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'does' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'does' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'does' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'does' digunakan bagi 'verb'.

- Dalam kombinasi perkataan 'has' + ('past participle'), perkataan 'has' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'has' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Dalam kombinasi perkataan 'have' + ('past participle'), perkataan 'have' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'have' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'shall' bermakna sepatutnya bagi semua objek dan menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'will' bermakna akan bagi semua objek dan menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'can' bermakna boleh bagi semua objek dan menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.