257. Bertanya 'berapa rendah' (sekarang)

Bertanya 'berapa rendah' (sekarang)

Bertanya 'berapa rendah' (sekarang) bermaksud bertanya 'berapa rendah' dimana hal yang ditanya itu (rendah) dianggap ujud pada masa sekarang atau tempoh masa sekarang.

Dalam bahasa Inggeris, bertanya 'berapa rendah' ialah 'how low'.

Pertanyaan 'berapa rendah' (sekarang) boleh digunakan dalam salah satu struktur berikut :

How low + am + (objek) + ('non-verb') ...
How low + is + (objek) + ('non-verb') ...
How low + are + (objek) + ('non-verb') ...
How low + has + (objek) + ('past participle') ...
How low + have + (objek) + ('past participle') ...
How low + do + (objek) + ('verb') ...
How low + does + (objek) + ('verb') ...
How low + shall + (objek) + ('verb') ...
How low + will + (objek) + ('verb') ...
How low + can + (objek) + ('verb') ...

Contoh :

English	Melayu
How low am I ?	Berapa rendahkah (sekarang) saya berada ?
How low is your house ?	Berapa rendahkah (sekarang) rumah awak ?
How low are their houses ?	Berapa rendahkah (sekarang) rumah-rumah mereka ?
How low has he swam ?	Berapa rendahkah dia (sekarang) sudah berenang ?
How low have we gone ?	Berapa rendahkah kita (sekarang) sudah pergi ?
How low do they swim ?	Berapa rendahkah mereka (biasanya) berenang ?
How low does she swim ?	Berapa rendahkah dia (biasanya) berenang ?
How low shall you swim ?	Berapa rendahkah mereka seharusnya berenang ?
How low will you swim ?	Berapa rendahkah awak akan berenang ?
How low can you swim ?	Berapa rendahkah awak (sekarang) boleh berenang ?

Catitan :

- Dalam bentuk soalan, 'verb' (perbuatan) hendaklah dieja dalam bentuk 'infinitive' (ejaan dasar).
- 'Past participle' hanya boleh dibina dari 'verb'.
- Dalam sesetengah kamus, 'past participle' biasanya ditanda dengan 'pp'.
- Perkataan 'am' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'am' digunakan jika objek ialah ' I '.
- Perkataan 'am' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'am' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'is' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'is' digunakan jika objek lalah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'is' menunjukkan masa 'present tense'. - Perkataan 'is' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'are' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'are' digunakan jika objek ialah 'you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'are' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'are' digunakan bagi 'non-verb'.

- Perkataan 'do' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'do' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Perkataan 'do' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'do' digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'does' sesuai bermakna ialah/adalah/merupakan.
- Perkataan 'does' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Perkataan 'does' menunjukkan masa 'present tense'.
- Perkataan 'does' digunakan bagi 'verb'.

- Dalam kombinasi perkataan 'has' + ('past participle'), perkataan 'has' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'has' digunakan jika objek ialah 'he, she, it, this, that' dan lain-lain 'singular'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'has' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Dalam kombinasi perkataan 'have' + ('past participle'), perkataan 'have' sesuai bermakna sudah.
- Perkataan 'have' digunakan jika objek ialah 'I, you, we, they, these, those' dan lain-lain 'plural'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') menunjukkan masa 'present perfect tense'.
- Kombinasi perkataan 'have' + ('past participle') digunakan bagi 'verb'.

- Perkataan 'shall' bermakna sepatutnya bagi semua objek dan menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'will' bermakna akan bagi semua objek dan menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.
- Perkataan 'can' bermakna boleh bagi semua objek dan menunjukkan masa 'present tense' dan digunakan bagi 'verb'.